Verhuisd! Tijd om te kamperen... EN ... Lars, wat een prestatie!

Warkworth, 9 juni 2009


Lieve allemaal,

Afgelopen zaterdag zijn we in 4 uurtjes van A naar B verhuisd met mede helpen van een aantal lokale Kiwi's die bovendien 3 vrouwen in hun kielzog meenamen die gelijk het huurhuis van boven tot beneden hebben schoongemaakt! Aangezien mijn verloskundige er zelf ook bij was, stond ik onder strenge toezicht en mocht bijna niets doen. Toch niet zo makkelijk..., toekijken en geen vinger mogen uitsteken. Het heeft me gisteren, maandag, echter ERG veel werk bespaard met de laatste schoonmaakpuntjes op de welbekende ' i' . Wordt het huis nl. niet naar wens van de verhurende partij opgeleverd, dan loop je het risico dat ze 3-4wk. huur in hun zak steken. Met dat geld kunnen we beter iets anders doen. Buurjongetjes hadden in de dag ervoor, toen het al wel leeg stond, de groententuin nog even gemolesteerd waardoor we de paprika's en courgettes kapotgetrapt door de hele tuin vonden en de rabarber helemaal vertrapt aantroffen. Beetje kwaad waren we wel en aangezien dergelijk gedrag niet de eerste keer was van deze twee broertjes hebben we Lars moeten zeggen dat ze niet langer welkom zijn in ons huidige huis.

Goed, het huis is nogsteeds een bouwput beneden;
- we zitten nog op de oude vloerbedekking waar de cement en verf vlekken inzitten van de stukadoor
- en een keuken ontbreekt nog. De laundry hebben we voorlopig verheven tot washok annex kookhok wat een beetje behelpen is maar niet onmogelijk.
Het gevolg is dat we veel dingen niet hun plekje kunnen geven. Spullen voor binnen staan in de serre of schuur/garage en wat normaal gesproken in de garage staat, staat nu buiten onder de carpoort. Theoretisch ligt daar dus alles ' voor de grabbel' maar gelukkig zijn het nauwelijks de meest waardevolle spullen die we bezitten. Het zij zo voor nu.
De schoorsteen blijkt verstopt te zitten endus hebben we ook geen verwarmingsbron op dit moment. In een huis dat nog een halve bouwput is, is dat een frisse uitdaging, vooral 's morgens en 's avonds.
A.s. vrijdag zou de keuken geinstalleerd moeten worden en half volgende week wordt dan de vloerbedekking beneden gelegd. - Eindelijk klaar gelegenheid om e.e.a. een beetje aan de kant te krijgen dan.


Wat wel erg leuk is dat de luxe ' bloemstukken' hier bewoon in de tuin groeien. Gisteren heb ik een prachtig bloemstuk in elkaar gezet dat in NL waarschijnlijk toch al snel ca. 20 Euro zou kunnen kosten. Daar had ik wel lol in moet ik zeggen.

Arjan en ik zijn alletwee inmiddels wel moe. Desondanks is Arjan nu de vloer in de keuken op zijn blote knietjes aan het verwijderen alvorens de keuken erin kan. Als die er eenmaal inzit gaan we waarschijnlijk zelf de tegels (vloer & muur) doen... Ja, ja, tegen de tijd dat we echt klaar zijn, zijn we bijna bouwvakkers.
Mijn buikje is op dit moment wel een beetje gevoelig en rustig aandoen is dus geboden. Niet teveel tillen enzo. Verder alles goed.
Lars is happy met zij nieuwe kamer en ook Erryn is een en al tevredenheid. Ze heeft voorlopig de grootste lol om rondjes te rennen van de
woonkamer > eetkamer > keuken > hal > woonkamer en kan er heel wat lopen voordat ze het weer opgeeft voor een uurtje.

Er gebeurt zo'n hoop hier op het moment, dat ik toch bijna vergeet dat Lars afgelopen vrijdag ook nog een mijlpaal heeft gemaakt;

Iedere maand hebben ze met de hele school een zgn. 'assembly' waar o.a. gezamenlijk het volkslied gezongen wordt maar vooral de verdiensten van individuele leerlingen worden uitgelicht dmv het uitreiken van een persoonlijke 'award' tenoverstaande van de gehele aanwezige school. E.e.a. natuurlijk vooral om de eigenwaarde en zelfvertrouwen te boosten en dat lijkt prima te werken.
Onze grote zoon werd door de juffrouw voorgedragen voor een award voor 'zelfstandig zijn en enthousiast leren'.

bijgaand een trotse Lars, die samen met zusje lief het podium opstapte, en die aanvankelijk een beetje schrok van 'op het podium moeten komen'. Terecht is hij er trots op. Uiteindelijk zit hij nog maar 7 mnd. op school en leert Engels. Om dan in dit stadium al beloond te worden met 'zelfstandig werken'... Wij vinden het een hele prestatie en zijn erg trots op hem!

Goed. Lang verhaal geworden, ik hoop dat het niet vervelend lezen was.
Het feit dat ik deze mail verstuur, geeft dus aan dat de telefoon/internet verbinding weer werkt. Skype moet echter nog geinstalleerd worden, dus nog even geduld voor die actie aub.

Groetjes,
SAndra

Morgen is het zover..

Even kort door de bocht, er is nog zoveel te doen;

morgen gaan we verhuizen van hier naar 'om de hoek' - er staan een paar huizen en bomen tussen, maar we zouden ons eigen huis hiervandaan bijna kunnen zien liggen.
dus echt..., ver is het helemaal niet
maar, de telefoonaansluiting moet natuurlijk ook verplaatst en daarná kan arjan het internet pas weer aansluiten. geen idee hoelang dat zal gaan duren.
dus als we een week (of 2) niet beschikbaar zijn dan kan dat dus gewoon daar mee te maken hebben.

mochten er evt. toch urgent contact wenselijk zijn dan is daar natuurlijk altijd de GSM;
Arjan 00 64 – 2 - 1042 7995
Sandra 00 64 – 2 - 1024 3221 3

verder is er nog zó verschrikkelijk veel te doen aan het huis dat wel geregeld is maar niet tijdig kon worden afgerond - hoofdzakelijk beneden dat het nog wel een weekje kamperen zal zijn. we zijn behoorlijk MOE maar zien er naaruit om naar daar te gaan.

met het buikje gaat het nogaltijd goed, geen zorgen daar.

het is hier 's nachts toch zowaar al een hele week tegen het vriespunt geweest 's nachts! en KOUD dat het dan 's morgens is in huis. gelukkig zijn het met die heldere nachten ook allemaal prachtige zonnige dagen die de boel weer snel opwarmen. we merken nu aan den lijve hoe héééééée'rlijk een CV is. Dus voor jullie; geniet van die luxe!

kus van ons allen

Hulde aan de (lokale) Kiwi's!

Warkworth,NZ, 31 mei ’09 Kia Ora! (= Hallo in Maori) De afgelopen weken zijn we druk bezig geweest in ons a.s. huis. Beneden begon e.e.a. met het laten verwijderen van asbest, daarna een stucadoor/schilder erin die halverwege de klus meldde dat hij het plafond niet ging doen. Met bijgehorende vertraging, die we ons eigenlijk niet konden veroorloven, dus hals over kop opzoek naar een mannetje om het plafond te laten stuken die dan weer niet schildert als de klus geklaard is. De plafondschilder, alleen voor beneden, moet nog gevonden worden terwijl aan het eind van komende week de vloerbedekking gelegd had zullen worden…., en wij op zaterdag zullen intrekken… Dus, de vloerbedekking maar in 2 klussen verdeeld; boven laten doen volgens planning voor a.s. vrijdag, en beneden als het schilderwerk is afgerond. Oh ja, had ik al gemeld dat de keuken, maar daar staan keukens om bekend, niet tijdig geleverd wordt?! Wordt een ½ week later zeggen ze, we zitten dus ná intrekken nog een ½ wk. zonder keuken! En als klap op de vuurpijl krijgen we nog geen gasflessen geleverd voor de warmwater voorziening en om te koken, omdat de installatie zoals die kort vóór verkoop werd aangelegd niet legaal is… Of we nog even de plumber/gasfitter willen laten aanrukken. Zal spannend worden of ie dat redt vóórdat wij intrekken. In de slaapkamers boven zijn we zelf hard aan de slag geweest. breken met koevoet en breekijzer, behang strippen, schuren, plamuren, gaten vullen bij de vleet, en dan eindelijk een keer de kwast op mogen pakken om de boel weer een beetje te zien opknappen. Arjan heeft, voor het eerst in zijn leven (zijn woorden, niet de mijne!) en met grote voldoening kunnen mee klussen in/aan zijn eigen huis. In NL lag hij al met een ‘gebroken rug’ in bed als hij naar een verfkwast keek, en nu heeft hij het leeuwendeel voor zijn rekening genomen. Zonder hem hadden we zeker niet zover geweest als nu! De kinderkamers zijn gedaan, en onze kamer staat voor de komende 2 dgn op de planning. Klussen met Erryn die rondhopst + de zwangerschap was natuurlijk niet erg productief werken. Maar, net als Arjan, ik voel met moe maar goed. We gaan naar ons EIGEN huis! Ik zal blij zijn als we daar een beetje op orde zitten! En dan doe ik een maand lang helemaal NIKS!!! Het huis waar we nu nog wonen wordt met het inpakken van alles langzaam aan weer een onpersoonlijk en koud betonnen blok. Zaterdag 8 juni moeten we klaar zijn om uit te vliegen., voor de 2e keer in minder dan 1 jaar. En dan stapt er vanmiddag ineens een wild vreemde man het huis binnen waar wij aan het klussen zijn, met de mededeling dat hij komt helpen en een trailer meeneemt! Sorry?! U zei…?! Hoe…?! De aap komt uit de mouw als mijn verloskundige vanavond belt met de mededeling dat ze wat rondgevraagd heeft bij haar in de gemeente en dat we hulp te krijgen van 5 ‘sterke mannen’ die arriveren met 3 paardentrailers. En, een mevrouw vond het jammer dat ze niet kon helpen verhuizen, maar ze zal voor een maaltijd zorgen ’s avonds… Daar valt onze mond van open, brok in onze keel. Zij kennen ons niet! Wij kennen hen niet ! Nooit van ons leven ontmoet! Waarom zouden ze?! Maar ze doen het wel.., zomaar! Wij zijn diep onder de indruk en ERG blij met een helpende hand. Het gaat goed met ons maar een bééééééééééétje moe zijn we toch wel. Die kiwi’s…, soms lachen we om ze, soms zijn ze ‘moeilijk’ te volgen, maar hier hebben ze toch wel een hoop respect verdiend! Vanuit het diepe zuiden groeten wij jullie, Kia Ora (=hallo, tot ziens, het ga je goed in Maori)! Kus! Sandra, Arjan, Lars, Erryn & ‘Kiwi’ – pootje v. Pluck Miv 8 juni a.s. zal ons adres worden: .....