Hulde aan de (lokale) Kiwi's!

Warkworth,NZ, 31 mei ’09 Kia Ora! (= Hallo in Maori) De afgelopen weken zijn we druk bezig geweest in ons a.s. huis. Beneden begon e.e.a. met het laten verwijderen van asbest, daarna een stucadoor/schilder erin die halverwege de klus meldde dat hij het plafond niet ging doen. Met bijgehorende vertraging, die we ons eigenlijk niet konden veroorloven, dus hals over kop opzoek naar een mannetje om het plafond te laten stuken die dan weer niet schildert als de klus geklaard is. De plafondschilder, alleen voor beneden, moet nog gevonden worden terwijl aan het eind van komende week de vloerbedekking gelegd had zullen worden…., en wij op zaterdag zullen intrekken… Dus, de vloerbedekking maar in 2 klussen verdeeld; boven laten doen volgens planning voor a.s. vrijdag, en beneden als het schilderwerk is afgerond. Oh ja, had ik al gemeld dat de keuken, maar daar staan keukens om bekend, niet tijdig geleverd wordt?! Wordt een ½ week later zeggen ze, we zitten dus ná intrekken nog een ½ wk. zonder keuken! En als klap op de vuurpijl krijgen we nog geen gasflessen geleverd voor de warmwater voorziening en om te koken, omdat de installatie zoals die kort vóór verkoop werd aangelegd niet legaal is… Of we nog even de plumber/gasfitter willen laten aanrukken. Zal spannend worden of ie dat redt vóórdat wij intrekken. In de slaapkamers boven zijn we zelf hard aan de slag geweest. breken met koevoet en breekijzer, behang strippen, schuren, plamuren, gaten vullen bij de vleet, en dan eindelijk een keer de kwast op mogen pakken om de boel weer een beetje te zien opknappen. Arjan heeft, voor het eerst in zijn leven (zijn woorden, niet de mijne!) en met grote voldoening kunnen mee klussen in/aan zijn eigen huis. In NL lag hij al met een ‘gebroken rug’ in bed als hij naar een verfkwast keek, en nu heeft hij het leeuwendeel voor zijn rekening genomen. Zonder hem hadden we zeker niet zover geweest als nu! De kinderkamers zijn gedaan, en onze kamer staat voor de komende 2 dgn op de planning. Klussen met Erryn die rondhopst + de zwangerschap was natuurlijk niet erg productief werken. Maar, net als Arjan, ik voel met moe maar goed. We gaan naar ons EIGEN huis! Ik zal blij zijn als we daar een beetje op orde zitten! En dan doe ik een maand lang helemaal NIKS!!! Het huis waar we nu nog wonen wordt met het inpakken van alles langzaam aan weer een onpersoonlijk en koud betonnen blok. Zaterdag 8 juni moeten we klaar zijn om uit te vliegen., voor de 2e keer in minder dan 1 jaar. En dan stapt er vanmiddag ineens een wild vreemde man het huis binnen waar wij aan het klussen zijn, met de mededeling dat hij komt helpen en een trailer meeneemt! Sorry?! U zei…?! Hoe…?! De aap komt uit de mouw als mijn verloskundige vanavond belt met de mededeling dat ze wat rondgevraagd heeft bij haar in de gemeente en dat we hulp te krijgen van 5 ‘sterke mannen’ die arriveren met 3 paardentrailers. En, een mevrouw vond het jammer dat ze niet kon helpen verhuizen, maar ze zal voor een maaltijd zorgen ’s avonds… Daar valt onze mond van open, brok in onze keel. Zij kennen ons niet! Wij kennen hen niet ! Nooit van ons leven ontmoet! Waarom zouden ze?! Maar ze doen het wel.., zomaar! Wij zijn diep onder de indruk en ERG blij met een helpende hand. Het gaat goed met ons maar een bééééééééééétje moe zijn we toch wel. Die kiwi’s…, soms lachen we om ze, soms zijn ze ‘moeilijk’ te volgen, maar hier hebben ze toch wel een hoop respect verdiend! Vanuit het diepe zuiden groeten wij jullie, Kia Ora (=hallo, tot ziens, het ga je goed in Maori)! Kus! Sandra, Arjan, Lars, Erryn & ‘Kiwi’ – pootje v. Pluck Miv 8 juni a.s. zal ons adres worden: .....