Warkworth,NZ, 15 mei ’09
Kia Ora! (= Hallo in Maori)
LEUK NIEUWS! ALLEEN MAAR LEUK NIEUWS!
15 mei… - een hoop leuke dingen gebeuren voor ons op 15 mei;
11 jaar geleden hadden we groot feest en zeiden we ‘ja’ tegen elkaar
Vorig jaar begonnen de weeën die Erryn op de wereld zouden zetten
Anno 2009, hebben we een grote klapper te melden (haal maar even adem want…): er komt nog een Noordhoek bij !!!! vol verwachting klopt ons hart.
We zijn inmiddels de 12 weken gepasseerd, hebben net een echo gehad en alles ziet er voorlopig goed uit. Onze ‘kiwi’ mogen we verwachten rond de verjaardag van Arjan – eind november dus. Ikzelf voel me goed, soms een beetje ‘vervelend’ maar niets buitensporigs. Net als bij het nieuws van Erryn straalde Lars van oor tot oor toen hij het te horen kreeg. En ook papa en mama zijn er erg blij mee!
En dan gelijk maar het volgende leuke nieuws: We hebben onze eigen postzegel van NZ-se bodem te pakken gekregen! Het is een huis uit de late jaren 70 en dat was gelijk de laatste keer dat er binnen decoratief iets aan gedaan werd. Je kunt je voorstellen hoe dat eruit zag… We moeten er dus een hele hoop aan knutselen om e.e.a weer een beetje bij de tijd te krijgen. Deze week is er professioneel asbest verwijderd, daarna verwachten we de schilder, de vloerbedekking en een (joepie!) andere keuken. Boven gaan we alles zelf doen zoals behang eraf stomen en muren, deuren en kasten verven etc.
Miv 8 juni a.s. zal ons adres worden:
.....
Kunnen we eindelijk de rest van de dozen uitpakken, want voorlopig staan er nog een groot deel van wat niet direct nodig is ingepakt in de garage…
Lars heeft zijn eerste semester achter de rug en is aan zijn 2e begonnen!
Hij was in januari zo blij om eindelijk weer naar school te kunnen! Zijn school uniform (er staan een paar foto’s van hem in school in het fotoalbum2009), waar hij toen nog apetrots op was is inmiddels gewoon geworden.
Aanvankelijk was ik niet zo blij met het idee van een uniform maar voor hier lost het een toch een hoop sociale en financiële gaten op; Er zijn veel gezinnen die maar net of toch niet kunnen rondkomen – er schijnen met regelmaat kinderen zonder ontbijt op school te verschijnen. Met een schooluniform dat voor iedereen hetzelfde is en kost, hoeft er dus niemand te ‘adverteren’ of ze het breed hebben of niet. Visueel zijn alle kinderen even ‘goed’ gekleed en ’s zomers lopen de meeste kids toch wel op blote voeten. Ik kom zelfs menige volwassene in de winkels tegen die op blote voeten rondlopen.
Voorlopig merk ik aan Lars nog geen weerstand tegen het uniform en wij/.hij hoeft ’s morgens niet na te denken wat hij vandaag toch weer eens aan zal doen.
De schooltas van Lars is gevuld met
- ‘brainfood’ (tussendoortje voor ochtend+middag pauze)
- lunchbox + drinken, want thuis komen tussen de middag dat kennen ze hier helemaal NIET
- schriften, pennen enz. want die schaf je hier zelf aan en neem je op je eerste dag mee naar school
- zwemspullen, want school heeft een eigen zwembadJE waar ze les krijgen 2 tot 3x per week
Hij kan lopend naar school die niet veel verder weg is als wat we in Bergambacht moesten lopen en ook straks vanuit het nieuwe huis is de afstand niet groter.
Zijn Engels vliegt met sprongen vooruit en helaas gaat dan hand in hand met een achteruit gaan van zijn Nederlands – ondanks dat we hier in huis gewoon NL blijven spreken. Hij 9begint te neigen naar een letterlijke vertaling vanuit het Engels naar het NL.
Bijv. ‘The boy was this big’ wordt dan in het NL ‘De jongen was dit groot’. Natuurlijk begrijpen we wat hij zegt, maar correct NL is het niet. Het komt ook met regelmaat voor dat we hem moeten dwingen NL te spreken ipv van Eng of dat hij het Eng. woord wel weet maar serieus moet nadenken bij wat het NL woord nu toch weer was…We hadden wel verwacht dat hij het Eng. snel zou oppakken, maar dat het NL daarbij zo snel achteruit zou gaan dat verbaasd ons toch wel.
Oh ja, bijna vergeten, nog meer positief nieuws:
We hebben onze ‘expresion of interest’ (dit is een voortraject voor het kunnen aanvragen van een PR, (=permanente verblijfsvergunning) met positief gevolg afgerond. Het doel van dit traject is dat ze uitzoeken of je basis vereisten voldoen aan de minimum gestelde eisen (=punten telling) voor een PR. Afgelopen week kregen we bericht dat we hier goed doorheen zijn gekomen en ontvingen een ‘uitnodiging’ om de PR aan te vragen. Hetgeen in beginsel dus een positief bericht is.
In het volgende traject, de aanvraag v.d. PR zelf, wordt o.a. een politierapport aangevraagd in NL om vast te stellen of we geen criminele achtergrond hebben. Voor zover wij weten is er ook daar geen reden tot zorg. Het zal alleen spannend worden of de PR optijd binnen is om onze a.s. spruit een 2e paspoort mee te kunnen geven. Alleen als wij in het bezit zijn van een PR heeft een in NZ geboren baby recht op de NZ nationaliteit. Aangezien wij ook NL staatsburger blijven, zal hij of zij dus 2 paspoorten kunnen hebben… De tijd zal het leren…, niet belangrijk, wel leuk…
Erryn is een ondeugd met 10 tanden en een hoop plezier! We genieten enorm van haar en broer en zus zijn nog steeds helemaal weg van elkaar. En……, we gaan nog wel het nodige met haar beleven want er zit een koppetje op hoor! Niet van de domme, geen huilebalk als ze zich pijn doet en ERG overtuigd van wat ze wil. Natuurlijk is dat niet altijd hetzelfde als wat papa en mama gedachten hadden. Morgen, 16 mei is ze jarig. Aangezien ze al bezig is met het willen klimmen, met glimmend ogen natuurlijk, hebben we een plastic klimtoestelletje met glijbaan voor haar gekocht. Voorlopig heeft ze daar uitdaging genoeg een en broertje of zusje in spe zal er ook nog wel wat aan hebben. De Little People heeft ze ook al ontdekt en ook daar speelt ze met plezier mee. Verder moet Lars gaan oppassen dat hij zijn auto’s niet kwijtraakt want die zijn ERG interessant. En telefoons, afstandsbedieningen en keyboards zijn wel het meest aantrekkelijke dat ze te pakken kan krijgen.
Vanuit het diepe zuiden groeten wij jullie, Kia Ora (=hallo, tot ziens, het ga je goed in Maori)!
Kus!
Sandra, Arjan, Lars, Erryn & ‘Kiwi’ – pootje v. Pluck
Inmiddels (16 mei 2009) is Erryn 1 jaar geworden en zo ziet een meisje eruit als zee en ‘prinsessen’ verjaardag krijgt. (Erg he wat ouders hun kinderen ‘aandoen’. Maar het was toch wel erg leuk!)
Aanvankelijk was ik niet zo blij met het idee van een uniform maar voor hier lost het een toch een hoop sociale en financiële gaten op; Er zijn veel gezinnen die maar net of toch niet kunnen rondkomen – er schijnen met regelmaat kinderen zonder ontbijt op school te verschijnen. Met een schooluniform dat voor iedereen hetzelfde is en kost, hoeft er dus niemand te ‘adverteren’ of ze het breed hebben of niet. Visueel zijn alle kinderen even ‘goed’ gekleed en ’s zomers lopen de meeste kids toch wel op blote voeten. Ik kom zelfs menige volwassene in de winkels tegen die op blote voeten rondlopen.
Voorlopig merk ik aan Lars nog geen weerstand tegen het uniform en wij/.hij hoeft ’s morgens niet na te denken wat hij vandaag toch weer eens aan zal doen.
De schooltas van Lars is gevuld met
- ‘brainfood’ (tussendoortje voor ochtend+middag pauze)
- lunchbox + drinken, want thuis komen tussen de middag dat kennen ze hier helemaal NIET
- schriften, pennen enz. want die schaf je hier zelf aan en neem je op je eerste dag mee naar school
- zwemspullen, want school heeft een eigen zwembadJE waar ze les krijgen 2 tot 3x per week
Hij kan lopend naar school die niet veel verder weg is als wat we in Bergambacht moesten lopen en ook straks vanuit het nieuwe huis is de afstand niet groter.
Zijn Engels vliegt met sprongen vooruit en helaas gaat dan hand in hand met een achteruit gaan van zijn Nederlands – ondanks dat we hier in huis gewoon NL blijven spreken. Hij 9begint te neigen naar een letterlijke vertaling vanuit het Engels naar het NL.
Bijv. ‘The boy was this big’ wordt dan in het NL ‘De jongen was dit groot’. Natuurlijk begrijpen we wat hij zegt, maar correct NL is het niet. Het komt ook met regelmaat voor dat we hem moeten dwingen NL te spreken ipv van Eng of dat hij het Eng. woord wel weet maar serieus moet nadenken bij wat het NL woord nu toch weer was…We hadden wel verwacht dat hij het Eng. snel zou oppakken, maar dat het NL daarbij zo snel achteruit zou gaan dat verbaasd ons toch wel.
Oh ja, bijna vergeten, nog meer positief nieuws:
We hebben onze ‘expresion of interest’ (dit is een voortraject voor het kunnen aanvragen van een PR, (=permanente verblijfsvergunning) met positief gevolg afgerond. Het doel van dit traject is dat ze uitzoeken of je basis vereisten voldoen aan de minimum gestelde eisen (=punten telling) voor een PR. Afgelopen week kregen we bericht dat we hier goed doorheen zijn gekomen en ontvingen een ‘uitnodiging’ om de PR aan te vragen. Hetgeen in beginsel dus een positief bericht is.
In het volgende traject, de aanvraag v.d. PR zelf, wordt o.a. een politierapport aangevraagd in NL om vast te stellen of we geen criminele achtergrond hebben. Voor zover wij weten is er ook daar geen reden tot zorg. Het zal alleen spannend worden of de PR optijd binnen is om onze a.s. spruit een 2e paspoort mee te kunnen geven. Alleen als wij in het bezit zijn van een PR heeft een in NZ geboren baby recht op de NZ nationaliteit. Aangezien wij ook NL staatsburger blijven, zal hij of zij dus 2 paspoorten kunnen hebben… De tijd zal het leren…, niet belangrijk, wel leuk…
Erryn is een ondeugd met 10 tanden en een hoop plezier! We genieten enorm van haar en broer en zus zijn nog steeds helemaal weg van elkaar. En……, we gaan nog wel het nodige met haar beleven want er zit een koppetje op hoor! Niet van de domme, geen huilebalk als ze zich pijn doet en ERG overtuigd van wat ze wil. Natuurlijk is dat niet altijd hetzelfde als wat papa en mama gedachten hadden. Morgen, 16 mei is ze jarig. Aangezien ze al bezig is met het willen klimmen, met glimmend ogen natuurlijk, hebben we een plastic klimtoestelletje met glijbaan voor haar gekocht. Voorlopig heeft ze daar uitdaging genoeg een en broertje of zusje in spe zal er ook nog wel wat aan hebben. De Little People heeft ze ook al ontdekt en ook daar speelt ze met plezier mee. Verder moet Lars gaan oppassen dat hij zijn auto’s niet kwijtraakt want die zijn ERG interessant. En telefoons, afstandsbedieningen en keyboards zijn wel het meest aantrekkelijke dat ze te pakken kan krijgen.
Vanuit het diepe zuiden groeten wij jullie, Kia Ora (=hallo, tot ziens, het ga je goed in Maori)!
Kus!
Sandra, Arjan, Lars, Erryn & ‘Kiwi’ – pootje v. Pluck
Inmiddels (16 mei 2009) is Erryn 1 jaar geworden en zo ziet een meisje eruit als zee en ‘prinsessen’ verjaardag krijgt. (Erg he wat ouders hun kinderen ‘aandoen’. Maar het was toch wel erg leuk!)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten